الهی "بصیرت سیاسی" مارا زیاد کن،

چرا که امام حسین (علیه السلام) را منتظرانش به شهادت رساندند.

سيد مهدي بحرالعلوم (رحمةالله عليه) در حين مطالعه به روايتي بااين مضمون برخود كرد كه اگر شخصي پنجاه سال معصيت خدا را كرده باشد و مرتكب گناهان بسياري گرديده باشد اما.....اما... اززشتي كردار و اعمال و رفتارگذشته خود به درگاه الهي پناه آورده و اظهار ندامت و پشيماني كند و يك مرتبه ،تنها يك مرتبه ،با خلوص نيت و با تمامي وجود عرضه بدارد السلام عليك يا ابا عبدالله الحسين(ع) خداي منّـان به بركـت و طهـارت و مـودّت حـضرت سيدالشهداء عليـه السـّلام توبه او را مي پذيرد و غفران و رحمت واسعه الهي شامل او ميگردد و سعادت دنيا و آخرت او تضمين مي گردد به شرط آنكه حق النـّاسي بر گردن او نباشد ولي قبول و هضم و پذيرش اين مطلب بر او بسيار دشوار و ثقيل بود تا اينكه دستي بر روي شانه خود ديد كه از وي سبب تفكر و تعجب او را جويا شد واونيز شرح ماجرا را بيان نمود.

مرد غريبه فرمود : سيد مهدي بگذار جهت روشن شدن اين مطلب داستاني را بازگو كنم :

روزي پادشاهي با تمامي خَدَم و حَشـَم خود جهت شكار به جنگلي رفت در حين شكارآهو بچه اي نظراو را جلب كرد و پادشاه از پي شكار و صيد آن روان گرديد و كار به جائي رسيد كه ناگهان دريافت كه از تمام همرهان به جا مانده و از طرفي با فرا رسيدن شب و نا آشنا بودن به منطقه راه را نيز گم كرده است خسته و نا اميد و بي هدف به راه خويش ادامه داد تا اينكه به كلبه چوبي محقري برخورد نمود دَق الباب نمود و از ترس دشمنان، خود را پيك دربار كه راه را گم كرده معرفي نمود و اجازه ورود و بيتوته كردن آن شب را از صاحبخانه درخواست نمود.

 صاحبخانه كه فردي بسيار فقير و تهيدست بود با روئي گشاده از او استقبال نمود و تمام هستي خود را كه يك راس گوسفند شيرده بود و بواسطه آن ارتزاق مي كردند قرباني كرد و پذيرائي مفصلي از او به عمل آورد و صبح زود ازبقاياي شير روز قبل همان گوسفند از او پذيرائي نمود و راه بازگشت و قصر پادشاه را به او نيز نشان داد.

 پادشاه به محض بازگشت به قصر خود تمامي وزرا و سران كشوري و لشكري خود را فراخواند و براي آنان ماجراي شب گذشته را شرح داد و از آنان مشورت خواست كه چگونه ميتواند و چه كاري انجام بدهد تا لطف و مرحمت شب گذشته آن مرد را جبران كند يكي گفت پاداش او بيست سكه طلاست ديگري گفت : جزاي او يك باب منزل مسكوني مجلل است وزيري گفت : تا آخر عمر او بيمه دربار سلطان باشد اميري گفت : سزايش هزار گوسفند است پادشاه پس از استماع همه نظرات ، رو به آنان كرده و عرضه داشت شما خيلي بي معرفت و بي انصاف هستيد آن مرد تمام هستيش يگ گوسفند بود و آن را هم در راه پذيرائي از من فدا كرد حال اگر من تمام هستي خود را به او ببخشم تازه با او برابر مي شوم.

 حال سيد مهدي به خاطر داشته باش جـَدّ غريب ما حسين(ع) روز عاشورا تمام هستي خود را در راه خدا قرباني و فدا نمود حتي آمد درون خيمه و طفل شش ماهه خود را نيز در محضر خدا و براي خدا قرباني نمود حال با تمام اين تفاسير اگر خداي متعال تمام هستي خود را فداي حسين(ع)كند و به پاي او بريزد تازه با حسين(ع) به قول معروف ير به ير ميشود حال اگرخدا همچين بنده گنهكاري رابه خاطر حسين (ع) ببخشد كار محال و دور از انتظاري انجام داده است؟

چند نکته:

1.      خداوند توفیق شرکت در مجالس امام حسین را به ما می دهد و معلوم نیست عملکردما طوری باشدکه این توفیقات دوباره شامل حال ما شود.

2.      حضور در مجالس عزاداری اباعبدلله ودر کل فرصت توبه باعث آمرزش و بخشایش گناهان می شود، شاید این فرصت برایمان پیش نیاید، شاید فردایی و ساعتی دیگر نداشته باشیم.

3.      فرض بر اینکه معصومین علیهم السلام ما را بخشیده وشفاعت کننداما چه زیبا سروده شده که:

مجرم یقین محاسبه حشر با علیست          شرم از رخ علی کن کمتر گناه کن

این شعر در جواب این بیت شعر گفته شده:

مجرم گر محاسبه حشر با علیست          من ضامنم هر چه خواهی گناه کن

توجه به این امر مهم است که در روز حساب معصومین  ما را دیده و ما نیز ایشان را زیارت می کنیم آیا می توانیم به چشمان ایشان نگاه کنیم.

مخصوصا اربابمان حسین که برای دعوت انسان ها به دین وبرای برپایی نماز وزنده کردن دین رسول الله بهترین یارانش واهل بیت وخانواده وطفل شیرخوارش را فدا کرد آنوقت ما گناه کنیم به این امید که ایشان مارا می بخشد.

آری معصومین علیهم السلام از پدر ومادر هم برای ما مهربان تر هستند و در روز های سخت زندگی مارا فراموش نمی کنندو محبت ولطف ایشان بسیار زیاد می باشد اما شایسته است که مانیز ایشان را با اعمالمان یاد کرده ویاری کنیم و راه شان را ادامه داده دهیم.

ودریک کلام محبت خود را بااعمال خویش نشان دهیم ومایه افتخار وآبروی رسول الله واهل بیت علیهم السلام باشیم.

امام حسن عسگری علیه السلام در این باره فرموده اند:

اتقواالله وکونوا لنا زیناو لاتکونوا لنا شینا، جروا الیناکل مودت وادفعوا عنا کل قبیح

از خدا بپرهیزید وزینت ما باشید، نه مایه ننگ ما. با رفتار خود همه ی محبت ها را به سوی ما جلب کنید و(با رفتار مناسب خود) هر (نسبت) ناروایی را از ما دور کنید.   بحارالانوار ج ۷۵ ص ۳۷۲

پرسیدم از هلال چرا قامتت خم است؟

آهی کشید و گفت ماه محرم است

بر روی ادامه مطلب کلیک کنید...